De gedichten van Anna van der Laan nemen je mee in haar levenswandel, het park in, het water op en dwars de sluis in, haar liefde voor Istanbul. En passant komt een kat met zachte haren bij haar wonen onder toeziend oog van haar gestorven liefde en bezoekt ze het graf van haar babybroertje, dat ze nooit heeft kunnen zien. "Wie als dichter de wereld het hoofd wil bieden, moet in staat zijn om zichzelf op een geloofwaardige manier te ontwerpen als marionet zonder touwtjes die laat zien hoe mooi het is om gewoon te bewegen. Anna van der Laan laat zien op welke manier dat mogelijk is." – Ronald Ohlsen --- Anna van der Laan (1939) werd geboren in Nieuwolda. Eind jaren negentig kwam de poëzie in haar leven. Startpunt was een cursus aan de Groninger Schrijversschool. Met andere dichters richtte ze de Werkgroep Poëzie WP99 op. De werkgroep bleek een motor, ze publiceerden samen diverse bundels. Ook is werk van Anna in diverse tijdschriften opgenomen. Met 'Brief van een lichtmatroos' presenteert ze met grote voldoening haar eigen dichtbundel.