Inwoners van het Brabantse dorp Hoogeloon willen graag in hun dorp blijven wonen, het liefst tot hun dood. Ze richten in 2005 de eerste zorgcoöperatie van Nederland op. De ontdekkingstocht van de inwoners maakt duidelijk dat overheid en instellingen 'ver weg' van de burger staan. In de loop van de tijd wordt duidelijk dat ze anders denken. Voor hen is wonen het allerbelangrijkste, daarna komt welzijn en dan pas zorg. Vanaf 2001 tot op heden bemoeien de inwoners van Hoogeloon zich met de woningbouw, het welzijnsaanbod en de zorgverlening in het dorp. Het resultaat is een integraal pakket van diensten en zorgverlening tot en met eigen thuiszorg en kleinschalig wonen voor mensen met dementie. Dit boek beschrijft hoe burgers het zelf doen. Ze creëren een zelfredzame gemeenschap waar iedereen aan mee mag doen. Hoogeloon zorgt weer voor elkaar.