De ruimtelijke ontwikkeling van Nederland vereist de nodige stuurmanskunst. Van alle kanten worden voorstellen geformuleerd om de besluitvorming hierover te verbeteren en op een moderne leest te schoeien. Maar het daadwerkelijk omzetten van deze voorstellen in succesvolle praktijken blijkt niet eenvoudig. Een belangrijke uitdaging voor ruimtelijke ontwikkelingsprocessen is het organiseren van bruikbare en robuuste kennis, die kan helpen bij het realiseren van effectieve en gedragen beslissingen. In dit boek wordt ingegaan op het management van kennis in haar verschillende verschijningsvormen in de context van ruimtelijke investeringen.
Vanuit de constatering dat zowel kennisvorming als besluitvorming meervoudige en dynamische processen zijn die onderling sterk met elkaar vervlochten zijn, presenteert de auteur een sporenmodel van besluitvorming waarbij hij laat zien hoe sporen van feitenvorming, beeldvorming en wilsvorming elkaar in een besluitvormingsproces be loeden en - door zowel onderlinge afbakening als vervlechting - kunnen resulteren in krachtige, verstandige en gedragen beslissingen.
Na een analyse van twee aansprekende ruimtelijke besluitvormingstrajecten komt de auteur tot bruikbare aanbevelingen voor het management van meervoudige kennis in ruimtelijke ontwikkelingsprocessen.