In dit boek wordt de rol van kennis in de transitie in het Nederlandse waterbeheer onderzocht. Vanaf de jaren zestig komt het voortbestaan van waterschappen in Nederland onder vuur te liggen. De discussie over het Waterschapsbestel vindt plaats in de context van een periode van transitie in waterbeheer in Nederland. In deze transitieperiode wordt in toenemende mate de nadruk gelegd op natuuraspecten in waterbeheer. De discussie over de democratische legitimiteit van deze overheden en de kennisontwikkeling rond 'het natuurbelang' hebben elkaar sterk beïnvloed.

Het belang van natuur via waterbeheer blijkt echter minder eenduidig te definiëren dan de sectorale belangen die waterschappen van oudsher behartigden. Deskundigen krijgen een belangrijke rol toebedeeld in het omschrijven ervan. De vraag is wat dat betekent voor de toekomst van het permanent onder druk staande Waterschapsbestel in Nederland.

De auteur eindigt met een theoretisch perspectief op de rol van kennis in transities. Deze studie beoogt nieuw licht te werpen op vraagstukken rond de organisatie van
waterbeheer en de inrichting van de Nederlandse kennis- en innovatie-infrastructuur.