Freeyad Ibrahim (1951) is geboren in het Koerdische deel van Irak en werkte daar als docent in de Arabische en Engelse letterkunde. Nadat hij naar Nederland vluchtte, omdat hij zijn leven niet zeker was, kwam hij terecht in Friesland. Van zijn indrukken van, en ervaringen met Nederland en de Nederlanders deed hij verslag in columns in een aantal regionale dagbladen.Van de advocate moest Hilaal met een nieuw vluchtverhaal komen. Het oude was zinloos en maakte geen indruk. ´Jij moet het aanpassen, verzinnen,´ zei ze. Hij raakte in de war en vroeg zich af: zou het woord verzinnen het moderne synoniem zijn van het woord liegen? Op dat moment brulde een hond: grrrrrr en de kop van een grote wit-bruine hond stak uit achter de tafel naast de advocate. Hij zocht bescherming door zijn stoel naar achter te schuiven. ´Bang?´ vroeg zij. ´Nee, eigenlijk is zij zo lief en klein, hoe heet zij?´ zei hij terwijl hij van top tot teen trilde. Dit Nee was de eerste aanpassing. Haar gezicht glom: ´Hij heet Rinko.´ ´En zijn achternaam?´ vroeg hij. Zij lachte als een boer die kiespijn heeft. Toen vertelde hij het nieuwe verhaal: ´Ik kon de situatie niet meer tolereren. Er werd regelmatig massamoord gepleegd op de honden en ik ben gevoelige man.´ ´U zei het in uw eerste versie, maar u had het toen over een massamoord op mensen!´´Mevrouw, ik heb het aangepast.´ Zij noteerde het. ´Is het nu zinvol?´ vroeg hij zeer benieuwd.´Nu wel,´ antwoorde zij met een glimlach, en Rinko met een grijns.