Freeyad Ibrahim (1951) komt oorspronkelijk uit Kurdistan – Irak en heeft sinds 18 jaar de Nederlandse nationaliteit. In Irak was hij leraar Engels en hij heeft een Master Degree in Oosterse letterkunde. Zijn eerste boek in Nederland is “Hallo op de fiets”. Zijn tweede boek “De Advocaat, de Hond en de Vreemdeling” werd in 2013 uitgeven bij Calbona uitgeverij - Rotterdam. High1950@gmail.com - www.freeyad Ibrahim.nlDrie jaren nadat hij zijn dochtertje na de gifgasramp had begraven, gaat Farhad uit ballingschap terug naar zijn eigen land via Iran. Aangekomen in zijn stad gaat hij allereerst naar de begraafplaats. Tot zijn volkomen verbijstering ziet hij met eigen ogen dat de naam “Papula” verdwenen is. In plaats daarvan is de naam van haar beste vriendin op de grafsteen gegraveerd. De moeder van het vriendinnetje vertelt hem het verhaal: (Jouw vrouw is dood gevonden en jouw dochter leeft nog, want de twee meisjes waren onafscheidelijk en hadden beide een roze schooltas… en dat Papula ooit werd gezien, staand op haar eigen graf en huilend bij haar moeders graf. Zij was heel erg bang en vluchtte naar een oude tante in nabijgelegen dorp. Zij kon niet meer terug naar het door een ramp getroffen stadje. De oude tante gaat daar namens haar informeren of haar ‘baba’ daar is, of hij ooit werd gezien. Hopeloos verhuizen ze later naar dezelfde stad waar Farhad’s woonplaats is. “Baba komt misschien zijn familie te bezoeken.”)Papula’s voorstel aan haar tante luidt: “Wij zetten een grote roze tas in het midden van de tassen, als baba Farhad hier passeert, trekt deze zijn aandacht.”Maar komt haar vader wel? Trekt de roze tas, haar kenmerk, zijn aandacht wel? Gaat hij haar na de dood terugvinden in een stad die meer dan half miljoen inwoners telt?Aangrijpend boek dat de menselijke kant laat zien van wat er in het roerige Midden-Oosten allemaal plaatsvindt er waarvoor de media meestal geen belangstelling heeft. Daar tellen alleen het aantal doden en bombardementen, maar wat gebeurt er met mensen, met hun ziel, met hun hart?