Het verhaal: Op zijn tocht naar het warme Zuiden ondervindt Wiek tegenslag na tegenslag. Wind, kou en zelfs een dikke meneer die hem in een kooi wil stoppen... Wat is hij nu? Een pechvogel of... toch een geluksvogel? Of allebei? In het topje van een hoge eik, kijkt Wiek over zijn koninkrijk: het bos, de duinen, de wei, de hei. 'Die hele wereld is van mij,' fluit hij. Zo zingt hij daar zijn hoogste lied 'Hoor je me wel of hoor je me niet? Wat heb ik toch een prachtig leven.' Toch duurt geluk soms maar heel even. Mijn mening: Het is genieten vanaf de eerste bladzijde! De combinatie van het verhaal op rijm en de leuke illustraties zorgt er voor dat je aandacht gevangen blijft; je wilt graag weten hoe het verder zal gaan met Wiek. Zal hij nog gelukkig kunnen worden en naar welke plekken op aarde zal dit avontuur hem brengen? 'De Gelukkige Pechvogel' is een prachtig boek om uit voor te lezen en zo samen te genieten van de plaatjes in dit boek met bijzondere vormgeving. Je blijft bladeren en als het verhaal uit is, begin je gewoon weer opnieuw! Spelenderwijs leert dit boekje over het zuiden waar het warm is en het noorden waar het koud is. Het is net zoals in ons eigen leven; soms gaat het goed en soms niet. Dat is iets wat bij het leven hoort. Schrik er niet van want het leven gaat door; misschien wel op een andere manier, maar dat is dan ook niet erg. Ik heb 'De Gelukkige Pechvogel' graag gelezen. De auteur: Beatrijs Nolet is in 1942 in Schiedam geboren. Ze groeide op in Bergen, Noord-Holland. Na de mms verdiepte ze zich in toneel en schrijven. Aanvankelijk gaf ze dramalessen. Haar eerste kinderboek, De kleine wereldreis van Bas en Joke, verscheen in 1980. Behalve boeken heeft ze toneelstukken en musicals voor de jeugd geschreven. Daarnaast heeft ze zelf ontwikkelde schrijfcursussen aan volwassenen en kinderen gegeven. Ze leerde haar cursisten onder meer kinderverhalen, detectiveverhalen, autobiografische verhalen of een gefingeerd dagboek schrijven. Beatrijs is auteur van succesvolle kinderboeken als Anna's oorlog, De geheimzinnige toverbol en ‘Ontsnapt’. Haar werk wordt gekenmerkt door actuele thema’s uit de beleveniswereld van kinderen. Daarnaast is haar taalgebruik uiterst toegankelijk voor kinderen, wat uitnodigt tot zelf lezen. Haar grote wens was het realiseren van een prentenboek; dat is nu gelukt met 'De Gelukkige Pechvogel'. De schrijfster zoekt thema's die bij haar passen en haar boeken hebben dan ook een persoonlijke lading. Van 1974 tot 2012 woonde ze in Den Haag, tegenwoordig woont ze in Amsterdam. Ze is getrouwd en heeft een zoon. Neem een kijkje op haar website. De illustrator: Ruth Van Wichelen is illustrator, grafisch ontwerper en Lerarenopleider aan de Odisee Hogeschool te Brussel. Robbie Robot op ruimtereis (2014) van Reynier Molenaar was haar eerste prentenboek bij Uitgeverij BLOP. Naast het verhaal is ook de vormgeving van De Gelukkige Pechvogel bijzonder. De binnenkant van het prentenboek is in harmonicavorm (in vaktaal: Laparillo) en dus uitvouwbaar. Helemaal uitgeklapt zie je de avonturen van Wiek in één beweging. Deze vorm was een idee van Ruth. Neem een kijkje op haar website.

Samenvatting In het topje van een hoge eik, kijkt Wiek over zijn koninkrijk: het bos, de duinen, de wei, de hei. ‘Die hele wereld is van mij,’ fluit hij. Zo zingt hij daar zijn hoogste lied ‘Hoor je me wel of hoor je me niet? Wat heb ik toch een prachtig leven.’ Toch duurt geluk soms maar heel even. Op zijn tocht naar het warme Zuiden ondervindt Wiek tegenslag na tegenslag. Wind, kou en zelfs een dikke meneer die hem in een kooi wil stoppen… Wat is hij nu? Een pechvogel of… toch een geluksvogel? Of allebei? Leessetting De Gelukkige Peckvogel is een mooi prentenboek met een mooie levensles over gelukkig zijn en pech hebben. Niemand is altijd gelukkig en iedereen heeft wel eens pech. Maar pas als je weet wat pech hebben betekent, kun je gelukkig zijn met de dingen die je hebt. De Gelukkige Pechvogel is bij het eerste beetje pech, het minder mooie herfstweer, op zoek naar nieuw geluk. Maar in zijn zoektocht naar geluk blijkt er nog veel meer pech op zijn weg te komen. Als hij uiteindelijk in de lente weer op zijn oude plekje terug komt ziet hij hoe gelukkig iedereen hier is. Nog heel even voelt Pechvogel zich ongelukkig, maar dan… Voor het einde moet je het boek zelf maar lezen. Toen ik dit boek voor het eerste zag, wat ik meteen verrast en nieuwsgierig door het uiterlijk van het boek. Een langwerpig boek en de bladzijdes kunnen uitgeklapt worden. Erg leuk en uitnodigend! Een prachtig voorlees- en prentenboek, maar ook voor volwassenen een mooi boek om te lezen.

Prentenboeken, voorleesboeken, elke dag verschijnt er wel eentje ze zijn soms grappig, soms droevig, soms spannend, soms heel mooi en soms uniek. ‘De gelukkige pechvogel’ is zo prentenboek dat uniek is. Het zijn ook de mooiste. Dat unieke (voor)leesgevoel begint al bij het langwerpige formaat. Als je wil voorlezen is dit smalle formaat best wel heel handig want je kan het boek gewoon met één hand vasthouden terwijl je met de andere hand de dikke kartonbladen omslaan. Nestel je maar gezellig met je ukkepuk naast jou in de zetel of in de voorleeskring, het boek is ervoor gemaakt. In het topje van een hoge eik, kijkt Wiek over zijn koninkrijk: Het bos, de duinen, de wei, de hei, ‘Die hele wereld is van mij,’ fluit hij. Zo zingt hij daar zijn hoogste lied: ‘Hoor je me wel of hoor je me niet? Wat heb ik toch een prachtig leven.’ Toch duurt geluk soms maar heel even. Boven deze mooie tekst in een speels lettertype op rijm prijkt een schitterende illustratie. Ook Wiek prijkt bovenaan de boom uitkijkend over zijn koninkrijk, toch wel met een beetje hoogmoed. De potloodlijnen op de zachte geschakeerde achtergronden geven duidelijk veel emotie weer. Maar geluk kan soms van korte duur zijn en voor een vogel is koud herfstweer geen pretje. Daar voelen ze zich echt niet goed bij! Wiek besluit dan maar naar het zuiden te trekken en de geluksvogel wordt een pechvogel die een gevaarlijke tocht moet ondernemen. Het wordt een avontuur met veel pech en gevaren. Maar Wiek slaat er zich door, hij is een (k)Wiek vogeltje. En terwijl je dit warme verhaal vertelt lopen sommige van die wondermooie illustraties gewoon door op de andere pagina’s. Geen nood dit boek is uitgevoerd als een leporello of harmonicaboek, je kan zowaar de pagina’s openvouwen en dan ontvouwt zich een prachtig panorama van illustraties. Ik zie het al voor mij, na het voorlezen vouw je het boek open of plaats je het rechtop en dan wordt het nagenieten. Althans bij mij toch. Uniek is het woord dat doorheen dit boek geweven is, mooi in zijn tekst, prachtig in zijn verhaal, warm in zijn gevoel, schitterend in zijn illustraties, maar bovenal uniek in zijn concept.