In De koperslager en het grauw hebben de communisten letterlijk elke kleur in het dorp verboden. De steenhouwer en doodgraver Clemens en zijn schoonvader Domin, een koperslager, komen hiertegen in opstand nadat ze filmrollen hebben gevonden met opnames uit een ver verleden. Er staan beelden op van de oogst, van kinderen die in de rivier aan het spelevaren zijn en van een smid die lachend een paard beslaat voor een meisje in bloemetjesjurk.
Gesterkt door het verleden gaan Clemens en Domin letterlijk ondergronds en doen het dictatoriale regime op hun grondvesten schudden. Het verboden gebied moest worden opengesteld en de strook land die van niemand was, moest weer van iedereen worden. De muur die de mensen scheidde moest worden afgebroken.
Een sprookje als meest wrede afspiegeling van de werkelijkheid.