De maturiteit en eerlijkheid van Evies vertelstem slepen je haar herinneringen in. Evie observeert op scherpzinnige, vaak afstandelijke toon
Cutting edge
Wat de roman extra indringend maakt is dat Cline het verhaal niet alleen vertelt vanuit het perspectief van de veertienjarige Evie, maar er ook een tijdsprong wordt gemaakt naar 'het heden'. Cline laat op een knappe manier zien dat de vraag of iemand schuldig is, genuanceerder ligt dan je zou denken
CLEEFT
De meisjes heeft niet alleen een sensationeel onderwerp, maar is ook in fonkelende zinnen geschreven. Cline's onverwachte vergelijkingen nestelen zich direct in je brein
de Volkskrant
Emma Cline is een frisse, onstuimige stem in de Amerikaanse letteren
Elsevier
Cline schetst overtuigend wat het betekent om als meisje op te moeten groeien, hoe kwetsbaar je bent, hoe je als een soort prooidier constant op je hoede moet zijn. Er zijn momenten in je leven waarop alles radicaal mis had kunnen gaan. Cline laat je die in dit opvallend trefzekere debuut akelig nauwkeurig meemaken
Opzij
Opmerkelijk is hoe Cline de vrouwen in de commune, die in steeds nijpender armoede verkeert, allerminst als slachtoffers afschildert. Ze hebben een zekere, seksuele macht over de weinige mannen. Hun onderlinge naijver, het mannelijk seksueel geweld en natuurlijk de drugs en ondervoeding brengen hen tot de rand van de afgrond
Hebban
Ze heeft de ongekende adoratie en liefde tussen meisjes geweldig beschreven en dat levert een heel geloofwaardige roman op.
Het is knap hoe Cline laat zien, hoe de hoofdpersoon hierin wordt meegezogen en pas achteraf ten volle beseft hoe destructief die was.
Met groot inlevingsvermogen maakt Cline invoelbaar hoe je als mens in de ban van woede kunt raken, die tot waanzin leidt.
En daarmee raakt ze aan iets universeels in ons; namelijk hoe geweld langzaam opschuift.
Het levert een broeierig boek op, dat onder je huid kruipt en je gevangen houdt in een sfeer en intensiteit, waar ik moeilijk van los kwam
Marieke Cobelens — Boekhandel De Dolfijn
Probably the best debut I've ever read
Beth Johnson — Van Rossum
De meisjes is gewoon ontzettend goed geschreven, de stijl is gedetailleerd en de omstandigheden zijn levensecht geschilderd, vooral de beschrijvingen uit de commune scheppen een waarheidsgetrouw beeld. Een boek met een gouden toekomst!
Boekhandel PostScriptum
De meisjes is net zo'n uitzonderlijk sterk debuut als eertijds Donna Tartts De verborgen geschiedenis
Vrij Nederland
Emma Cline is een waanzinnig goede schrijver. Je kunt de personages in de roman haast aanraken en ruiken, zo waarachtig zijn ze. De jonge vrouwen met hun sliertharen en vieze jurken, de broeierige Russell, de familieleden van Evie en vooral Evie zelf, zowel in haar jonge als latere jaren. En nergens schiet Cline uit de bocht door sensatiebelust proza af te leveren, of door Evie als eenzijdig slachtoffer of woedende mannenhaatster neer te zetten. De nuance, de sfeertekeningen en de geweldige zinnen vormen samen een virtuoze schets van de innerlijke wereld van dwalende meisjes, of die zich nu in 1969 of de jaren '10 bewegen
NRC Handelsblad
Onwezenlijk mooi boek met een superbe taalbeheersing... Een literaire sensatie
HUMO
...Cline gorgeously maps the topography of one loneliness-ravaged adolescent heart. She gives us the fictional truth of a girl chasing danger beyond her comprehension, in a Summer of Longing and Loss
The New York Times
In her impressive debut, Cline illuminates the darkest truths of a girl's coming-of-age, telling a story that is familiar on multiple levels in a unique and compelling way
Booklist
De meisjes draait niet zozeer om één gewelddadige nacht, als wel om de pijn die we onszelf en anderen aandoen in ons verlangen ergens deel van uit te maken
Publishers Weekly, starred review
Geen hinten naar de echte namen. Het effect hiervan is dat Emma Cline ervan uit te lijkt te gaan dat iedereen precies weet wie wie is. Alsof het een feitelijk verslag zou kunnen zijn. Mogelijk dat het om de verkeerde reden - de moord - gelezen gaat worden, maar dan is de lezer wel door ruim driehonderd pagina's in prachtige stijl geschreven proza gegaan
VersTwee
Ik had het boek zomaar uit, ik wilde steeds verder lezen, weten wat er nu eigenlijk echt gebeurd is... Ik vond het zelfs zo goed en levensecht beschreven dat ik ben gaan googelen naar de beschreven commune/sekte onder leiding van Russell Hadrick
BoekenRupsjenooitgenoeg
Cline is in alles even sterk, zowel in prachtige veelzijdige beschrijvingen, als in trefzekere dialogen, als in diepgaande psychologische inzichten. De wanhoop om aandacht en liefde van Evie, het walgelijke machtsmisbruik van de degenen die dit bij haar ruiken, de vage wankele grens tussen goed en slecht in ieder mens, het wordt allemaal akelig goed door Cline weergegeven. Van begin tot eind: a-dem-be-ne-mend
Mel's Wonderland
