Een onschuldige cliënt is inderdaad een prima debuut. Vanaf het begin wordt de lezer in het verhaal getrokken. Een verhaal dat niet bepaald doorsnee is. Joe is een topadvocaat die gelukkig is met zijn gezin. Tot zover niets nieuws onder de zon. Het bijzondere aan het verhaal is de bonte stoet van personages. Bijvoorbeeld de zus van Joe. Zij wil niet deugen, de lezer krijgt gaandeweg informatie over het ‘waarom’. Joe zelf blijkt iemand te zijn die te lang heeft gezwegen. Een ander personage dat opvalt is een hoerenmadam. Ze wordt fraai geportretteerd. Daarnaast komen er allerlei boeven langs, soms gestoord, soms door-en-door slecht, die door Scott Pratt overtuigend worden geschetst. Toch wordt de nuance niet uit het oog verloren. Rechtlijnigheid bij het oordeel over goed of slecht wordt gemeden. Hierdoor wint het verhaal aan diepte. Omdat dit een misdaadverhaal is met een advocaat in de hoofdrol speelt een deel zich af in de rechtbank. Maar deze rechtbankscènes vormen niet de hoofdmoot van het verhaal. Ze zijn relatief kort opgetekend waardoor de vaart er flink in blijft. De afloop is verrassend en maakt het geheel mooi rond. Dit debuut is een aanrader. Scott Pratt heeft een doorwrocht, spannend en intelligent verhaal geschreven waarin opmerkelijke personages hun opwachting maken. Laat het volgende boek maar komen! De naam: Scott Pratt.

Op de ochtend van zijn veertigste verjaardag heeft Joe Dillard er genoeg van. Van het krankzinnige Amerikaanse rechtsysteem, de bizarre wereld van leugens en bedrog, waarin mensen die het vaakst winnen degenen zijn die het best liegen. Strafrecht, wat een flauwekul. Iedereen liegt en bedriegt: verdachten, politiemensen, openbare aanklagers. Jezus,als hij dáár eenmaal over begint. Neem de zaak waar hij als strafrechtadvocaat nu aan werkt, van Johnny Wayne Neal. Een narcist, een pathologische leugenaar, en een psychopaat, maar een cliënt, die zijn fors verzekerde jonge vrouw heeft laten vermoorden. Afgemaakt met messteken, terwijl hun driejarig zoontje haar onder het bed hoorde doodgaan. Wayne werd aangehouden en de staat Tennessee eiste de doodstraf. Een harteloze rechter wees hèm aan als zijn advocaat. ‘Het uurloon was honderd dollar, ongeveer evenveel als dat van een hoertje.’ Nog een jaar en hij is geen advocaat meer, hoeft geen klootzakken meer te verdedigen. Toch heeft hij nog één wens: ‘Dit jaar zou zijn verjaardagswens simpel en zelfzuchtig zijn. Mijn wens van dit jaar was dat ik één cliënt zou krijgen die onschuldig was – eentje maar –, voor ik de advocaterij voor gezien hield.’ Een onschuldige cliënt, het debuut van Scott Pratt – voormalig verslaggever en advocaat –werd enthousiast ontvangen. Harlan Coben meets John Grisham. Scott Turow en andere grote namen op het gebied van de legal- oftewel echtbankthriller, worden genoemd als topauteurs met wie de debutant zich zonder schroom mag vergelijken. Of, sterker nog, soms dreigt hij ze achter zich te laten door een net iets brutalere, meer onorthodoxe en, opmerkelijk genoeg, liefdevollere benadering en uitwerking van mensen en conflicten. Een man kijkt naar een mond. Met opvallend mooie tanden en kersenrode lippen, die eruit zagen als de kleur waarin je een Chevrolet uit ’56 zou spuiten. Hij ziet voor zich hoe die lippen zijn pik omsloten houden. Een plastische voorstelling te midden van minstens even sterke beelden van puur gezinsgeluk, morele teloorgang van alle betrokkenen bij een rechtszaak; een genadeloze schildering van slechte politiemensen, niet deugende openbare aanklagers, de dunne lijn tussen rechtvaardigheid en onrechtvaardigheid, en het verwerpelijke verbond tussen hypocrisie en onmenselijkheid. Joe Dillard heeft lange tijd de illusie gekoesterd dat hij een soort redder in de nood was, tot hij de realiteit moest erkennen: in de waarheid is niemand een sodemieter geïnteresseerd, iedereen wil alleen de zaak winnen. Zijn ‘laatste zaak’ begint met de ontdekking van het lijk van een doodgestoken evangelist, wiens penis is afgesneden (later teruggevonden door de kat van een oude dame). Eerder op de avond had hij een bezoek gebracht aan stripclub, de Mouse’s Tail. De flamboyante eigenaresse huurt Dillard in, als een van haar serveersters wordt beschuldigd van de moord. Zal Angel Christian – jong, mooi, kwetsbaar – de onschuldige cliënte blijken die hij zich wenste? Hij heeft een evenwichtig gezinsleven, maar worstelt met de bezoeken aan zijn moeder, die alzheimer heeft en stervende is, en met zijn drugsverslaafde zus met wie hij een ellendig geheim uit hun jeugd deelt. Daarnaast moet hij een paar zaken afronden van weerzinwekkende criminelen die hij als cliënten heeft. En wordt hij naar het leven gestaan door de gestoorde zoon van de evangelist. Sterk geschreven in losse stijl, met slimme wendingen en een mooie plot, waarbij na veel ellende gelachen mag worden. Klassiek: ‘Je hebt je advocaat. Maar dat gaat je wel een paar centen kosten.’

Scott Pratt is als auteur verre van bekend maar dat zal na zijn debuut, de legal thriller Een onschuldige cliënt, snel veranderen. Scott Pratt schreef al op de middelbare school. Na zijn studie rechten was hij gedurende een kleine tien jaar werkzaam als advocaat. Vanaf 2006 heeft hij zich fulltime op het schrijven gestort. Een verstandige keuze, want zijn debuutroman mag er zijn. De succesvolle advocaat Joe Dillard viert zijn veertigste verjaardag met de wens om zijn advocaatuur aan de wilgen te hangen en zich helemaal met iets anders bezig te gaan houden. Als voorwaarde stelt hij dat zijn laatste cliënt een onschuldige verdachte zal zijn. Joe Dillard, zelf afkomstig uit een probleemgezin zonder enige liefde, beschermt zijn zusje Sarah, die in haar jeugd is misbruikt, een litteken dat ze nog steeds meedraagt. Joe en zijn vrouw Carolin besluiten dat Sarah bij hun kan intrekkent, ter bescherming van zichzelf. Dan wordt het doodgestoken en verminkte lichaam van de evangelist John Paul Tester gevonden. De jonge prostituee Angel Christiau wordt door FBI-agent Phillip Landers gearresteerd als verdachte. Joe Dillard neemt haar verdediging op zich en is er na enkele gesprekken vast van overtuigd dat Angel onschuldig wordt vastgehouden. Hij kent de reputatie van mister List en Bedrog, alias Phillip Landers, maar dit weerhoudt hem niet om, als laatste juridische klus, Angel vrij te pleiten. Dat hij hierin wordt gesteund door een tonnenhoge donatie van de uitbaatster en eigenaresse van de Mouse’s Trial, mag als bijzaak worden beschouwd. Scott Pratt is een schrijver die als voormalig advocaat uiteraard veel kennis van de advocatuur bezit en die ook ten volle aanwendt in zijn debuutthriller. Hij verwerkt die in een sterk verhaal, op smaak gebracht met een stevige hoeveelheid maatschappelijke en sociale elementen. Hij geeft de lezer inzicht in het gesjoemel binnen de juridische wereld en legt de soms wat rare doelstellingen van aanklager en verdediger bloot. Daarnaast laat hij zien waartoe een liefdeloze opvoeding uiteindelijk kan leiden. Het gevolg is bij het ene mens een mislukt leven en een ander mens zal het een stimulans zijn om verbeten te strijden voor een goede toekomst. Scott Pratt beschrijft beide levenslopen op een keiharde, realistische manier, vermengd met aandoenlijke emotie. Verrassend daarin is de uitdieping van het karakter van zijn hoofdfiguur, de advocaat Joe Dillard. Daar waar het bij de meeste andere auteurs beperkt blijft tot de beschrijving van slimme en gladde juristen, daar geeft Pratt zijn hoofdpersoon Dillard een menselijk gezicht door zijn trauma’s uit het verleden naar het heden terug te brengen. Daarop inspelend, levert Pratt een uiterst volledig verhaal af, dat de lezer tot nadenken stemt over het begrip rechtvaardigheid. Een droomdebuut dat vraagt om een vervolg!

Scott Pratt is wat je noemt een laatbloeier. Na een carrière als verslaggever bij de krant is hij in 1996 rechten gaan studeren en heeft hij ruim acht jaar als advocaat gewerkt. Een onschuldige cliënt is zijn debuut en wat mij betreft mag hij doorgaan met schrijven! Het boek gaat over Joe Dillard, 40 jaar, advocaat en gedesillusioneerd in de rechterlijke macht en alles wat met zijn vak te maken heeft. Ter gelegenheid van zijn 40ste verjaardag neemt hij een besluit: hij stopt met zijn praktijk, hij wil geen moordenaars en andere criminelen meer verdedigen. Maar voordat hij dat doet wil hij nog graag één cliënt hebben: een onschuldige. Dat lijkt te gaan lukken wanneer hij de zaak van de verbluffend mooie en jonge Angel Christian toegewezen krijgt. Zij wordt ervan beschuldigd een dominee na zijn bezoek aan de nachtclub waar zij als serveerster werkt, te hebben vermoord en verminkt. De bewijslast van de aanklager is flinterdun en Joe gelooft van het begin af aan dat Angel onschuldig is. Hij stort zich dan ook helemaal in de zaak, die echter minder eenvoudig is dan het lijkt…. Doordat het boek verteld wordt vanuit verschillende gezichtspunten, houdt Pratt de lezer op zijn stoel gekluisterd. Iedere keer wordt vanuit een nieuwe hoek een tipje van de sluier opgelicht, bijvoorbeeld door de corrupte agent die Joe’s zus onder druk zet en door de eigenaresse van de nachtclub die op haar eigen wijze de boel bedondert. Een zwak punt(je) vind ik de zwaar aangezette uitdieping van de karakters; er is sprake van de ‘good guys’ en de ‘bad guys’. Dat had wel iets minder zwart/wit gemogen. Aan de andere kant komt Joe Dillard zeer geloofwaardig over in zijn verhouding tot zijn familie en zijn cliënten en leef je als lezer met hem mee in zijn zoektocht naar de waarheid. Pratt haalt in zijn boek enkele zware thema’s aan, zoals sexueel misbruik, drugsgebruik en de wijze waarop de rechterlijke macht in Amerka (dis)functioneert. Maar de open manier waarop hij deze thema’s behandelt, vormt geen belemmering voor de vaart en de spanning van het boek. Integendeel, het geeft er een prima tegenwicht en interessante diepgang aan. Ik heb Een onschuldige cliënt met veel plezier gelezen en ben zeer benieuwd naar het volgende boek van Pratt