Binnen de jeugdzorg wordt in toenemende mate het belang van vraaggericht werken benadrukt; de vraag van de cliënt moet in het hulpverleningsproces centraal blijven. Onderzoek op dit terrein is er nog nauwelijks gedaan. De reis van de vraag beschrijft een onderzoek naar de praktijk van vraaggericht werken binnen een instelling voor jeugdhulpverlening. Onderzocht is in hoeverre er overeenkomst bestaat tussen cliënten en hulpverleners over de hulpvraag van de cliënt. Hiertoe zijn achttien gezinnen, die in behandeling waren, gevolgd in de eerste periode van hun behandeling. Uitspraken van ouders over hun klachten en hulpvragen, opgenomen op videoband, zijn vergeleken met de rapportages van de hulpverleners over wat de hulpvragen en klachten van ouders zijn. Er zijn nogal wat verschillen gevonden tussen de wijze waarop ouders hun hulpvragen verwoorden en de wijze waarop die vragen in dossiers terugkomen.

De reis van de vraag is geschikt voor hulpverleners, werkbegeleiders en managers werkzaam in de jeugdzorg, met name voor hen die werken in de ambulante gezinsbehandeling. Tevens kan dit boek dienen als voorbeeld van kwalitatief onderzoek voor studenten in de sociale wetenschappen.