De wereld van de Grisha barst van de bijzondere sprookjes en oude verhalen, die zijn gebundeld in De Taal der Doornen. Lees over een dapper meisje dat onderhandelingen aangaat met een groot wolvenmonster, lees over de slimme vos die iedere vijand te slim af wil zijn, krijg te horen hoe de heks van Duva een jong meisje naar haar suikerzoete huis lokt en leer meer over de strijd om het knapste meisje van het land. Ook kun je verhalen lezen over een meisje dat na jaren nog steeds van haar notenkraker houdt en over zeemeerminnen die met hun gezang stormen kunnen oproepen. Zes sprookjesachtige verhalen met een bijzondere wending Leigh Bardugo heeft al twee series geschreven in het universum van de Grisha, maar ze heeft ook zes bijbehorende verhalen gemaakt die als sprookjes dienen. De zes verhalen zijn erg origineel, maar zijn wel geïnspireerd op bestaande sprookjes. Zo is De heks van Duva geïnspireerd op Hans en Grietje en is Toen het water vuur zong gebaseerd op De kleine zeemeermin. De soldatenprins is als het ware een vervolg op De notenkraker, maar Leigh Bardugo weet wel een eigen draai te geven aan de verhalen. Alle sprookjes in dit verhaal weten een twist te geven aan het einde, waardoor je anders naar het verhaal gaat kijken. Juist het ene personage dat zo onschuldig leek, blijkt aan het einde toch een slechte kant te hebben. Deze plotwendingen zijn heel onverwachts, maar wel heel logisch. Bardugo weet veel verhalen een duister randje te geven, waardoor je een luguber gevoel krijgt na het lezen van een verhaal. Daarbij is het sfeertje van het Grisha-universum subtiel verwerkt in de verhalen, maar dit boek is ook met gemak te lezen zonder eerdere boeken van Bardugo te hebben gelezen. Een paar kleine termen worden wel genoemd in de verhalen, maar die worden wel verduidelijkt waardoor je zelfs zonder enige voorkennis kan genieten van deze bijzondere verhalen. DE TAAL DER DOORNEN IS EEN MEESTERWERK. Illustraties die dit boek tot een meesterwerk maken Bardugo’s schrijfstijl is adembenemend en weet haar verhalen prachtig te verwoorden, maar dit wordt pas echt versterkt door de illustraties van Sara Kipin. De Taal der Doornen bevat namelijk op elke pagina een illustratie die langzaam wordt uitgebreid. De eerste pagina van een verhaal bevat een kleine illustratie aan de zijkant, maar gaandeweg elk verhaal wordt de tekst omringd door een grote lijst aan illustraties. Op elke bladzijde wordt de illustratie aangevuld met nieuwe tekeningen. Elk verhaal eindigt dan ook met een grote illustratie die de hele pagina vult. Dit proces is echt prachtig om te zien, helemaal omdat er goed is nagedacht over de opbouw van de illustraties. Elke toevoeging past bij het moment waar het verhaal op dat moment is, waardoor de illustraties het verhaal goed volgen en aanvullen. De illustraties zelf zijn ook heel duidelijk en hebben een prachtig kleurgebruik. Alleen rood- en blauwtinten worden gebruikt en worden compleet gemaakt met zwarte lijnen en vlakken, wat ook erg past bij de verhalenbundel. Het weet het duistere sfeertje van het boek vast te houden, maar de kleuren sluiten ook mooi op elkaar aan. Kipin heeft zorgvuldig nagedacht over haar illustraties, wat goed is te zien in haar werk. Door deze illustraties zijn de verhalen nog intenser en gun je dit boek gewoon een plek in je boekenkast! Conclusie De Taal der Doornen is een meesterwerk. Bardugo weet deze zes verhalen zo betoverend te beschrijven dat ze je telkens weer weet te verrassen. Het is erg leuk om verschillende bekende sprookjes te herkennen, maar de lugubere sfeer en de originele ontknopingen maken dit boek een verademing om te lezen. Ook zijn de illustraties van Kipin een lust voor het oog, waardoor je op meerdere manieren kan genieten van deze prachtige verhalenbundel.