Het valt eigenlijk direct op als je de oprijlaan van de Fraeylemaborg bij het Groninger Slochteren opwandelt: de toren staat niet in het midden. De bouwhistorici Jan Battjes en Hans Ladrak beschreven de geschiedenis van de borg en leggen uit waarom die niet helemaal symmetrisch is. Het verhaal van de Fraeylemaborg begint rond het jaar 1250. Het gebouw, dat nu oogt als kasteeltje, was toen een uit bakstenen opgetrokken steenhuis, waarin de oogst veilig kon worden opgeborgen. Later gingen ook mensen gebruik maken van de veiligheid die het stenen gebouw bood. Sindsdien is het bewoond en regelmatig verbouwd en uitgebreid. Jan Battjes en Hans Ladrak, beiden lid van Heemschut, brengen de geschiedenis van bouw- en sloopactiviteiten in kaart. Ze doen dat aan de hand van eigen onderzoek en van kennis die vooral is opgedaan tijdens restauraties in het verleden. Een groot aantal tekeningen verheldert hun verhaal, dat daarnaast ondersteund wordt door foto's van Sake Elzinga. Ook het park achter de de borg krijgt aandacht. Jan Battjes, naast bouwhistoricus ook bouwkundige, ontdekte zowel daar als in het ontwerp van de borg zelf, een aantal bouwkundige principes, die al sinds de vroegste oudheid zijn toegepast. Aan de basis daarvan ligt het gebruik van de passer en meetlat, wat bijvoorbeeld leidde tot het gebruik van de 3-4-5 steek om op de grond van het principe achter de Stelling van Pythagoras een rechte hoek te construeren. Battjes deed verslag van zijn bevindingen in een apart boek, dat de naam 'De codeersleutel' kreeg. De bevindingen van de bouwhistorici in de Fraeylemaborg voegen een nieuw hoofdstuk toe aan de kennis die in de loop der jaren over de borg was verzameld. Zo ontdekten zij, dat het hout uit de kap drie keer is gebruikt. Timmerlui brachten in drie verschillende perioden telmerken aan in het hout. De oudste dateren uit 1506, de periode waarin ook voor het eerst een bewoner van de borg 'hoofdeling', Gronings voor edelman, wordt genoemd. Bovendien brachten zij de geschiedenis van de ingrijpende verbouwing met bijna honderd jaar terug, ongeveer het jaar 1690. De oorzaak van de plaatsing van de toren, ietwat aan de rechterkant van het overigens symmetrisch gebouw, is gelegen in een opeenvolging van verbouwingen, die Battjes en Ladrak nauwkeurig in kaart brengen.