Naast het Spaans worden in delen van Spanje nog drie andere talen gesproken: het Catalaans, het Galicisch en het Baskisch. De eerste twee hebben een lange traditie van geschreven literatuur. Dat geldt niet voor het Baskisch. Pas de laatste decennia begint er een traditie van in het Baskisch geschreven literatuur op gang te komen. In deze bloemlezing staan verhalen van zes Baskische schrijfsters, van wie er een (de in Nederland woonachtige Kristina Goikoetxea) in het Nederlands schrijft. Sympathiek is dat de schrijfsters met meer verhalen zijn vertegenwoordigd, zodat de lezers goed de gelegenheid krijgt om van hun werk te proeven. Minder geslaagd is het voorwoord, dat nauwelijks over de Baskische literatuur en deze schrijfsters gaat, maar vooral over de ervaringen van de (Nederlandse) auteur in Baskenland. De bundel laat zien dat de Baskische literatuur van nu niet per se over terrorisme en streven naar onafhankelijkheid hoeft te gaan, de dingen waarmee Baskenland doorgaans wordt geassocieerd. In opvallend veel verhalen staan relatieperikelen centraal. Daarmee laten deze schrijfsters zien dat ze niet 'typisch' Baskisch willen zijn, maar zich van de Baskische taal bedienen om problemen aan te snijden die ook elders spelen.