In 1810 reorganiseerde Keizer Napoleon de advocatuur. De Franse revolutionairen hadden enkele jaren daarvoor de functies van 'avocat' en 'procureur' afgeschaft als hatelijke producten van het Ancien Régime. Napoleon plaatste deze beroepsgroep van 'praatzieke opruiers' onder toezicht van de uitvoerende macht. Koning Willem I behield de Napoleontische regeling, maar na de Revolutie van 1830 bevochten zowel de Nederlandse als Belgische balies hun autonomie. Dit themanummer van Pro Memorie belicht talrijke facetten uit de geschiedenis van de advocatuur in de Lage Landen: professionalisering, democratisering, de toename van het aantal vrouwelijke advocaten, specialisatie, de evolutie van de gedragsregelen en de rol van de advocaten in heksenprocessen, politiek, oorlog en zelfs literatuur. Een mooie bundel over een beroep met een rijk verleden.