Tot de bekendste gedichten van Hans Warren (1921-2001) hoort ‘174’. Daarin keert hij drie jaar na de dood van zijn moeder terug naar haar graf en herinnert zich hoe hij destijds ‘een grafkrans van sonnetten bij elkaar’ huilde. Die ‘grafkrans’ schreef Warren echt en de gedichtencyclus verschijnt nu, zeventig jaar later, voor het eerst in druk.In zijn nawoord, waarin ook niet eerder gepubliceerde fragmenten uit Geheim dagboek worden geciteerd, legt Mario Molegraaf uit waarom Grafkrans een schakel, bijna een spil is in de biografie van Hans Warren.