De kern van dit proefschrift zijn verhalen van jonge vrouwen met een achtergrond van migratie of vlucht over school en beroep. Het zijn leerlingen van de basisberoepsopleiding voor helpende gezondheidszorg in Amsterdam. Deze opleiding kwalificeert voor werk in de ouderenzorg of thuiszorg. Het merendeel van de leerlingen voelt zich op de opleiding niet thuis. Dit proefschrift laat zien waarom niet, door een analyse van de verhalen van de leerlingen en een etnografische schets van het dagelijks leven in de klas. Beide tonen de valkuilen en beloften van scholing voor de zorg, ook in deze tijd nog altijd een vrouwendomein.