Eerst iedereen verdrinken - de zondvloed - vanwege agressiviteit en dan later de agressie van volkeren rond Kanaän opstoken om Israël te straffen en terug te leiden naar de goede leer. Nogal tegenstrijdig. De Bijbelse God, die zo graag liefde op aarde sticht, ziet blijkbaar zijn eigen beleidsfouten niet.

De plagen van Egypte tonen dat hij andere roedes genoeg heeft en ook heel goed een volk individueel kan straffen. Maar hij maakt van het Midden-Oosten een rokende arena. Volstrekt onnodig. Wie de Bijbel secuur leest komt veel van die beleidsfouten tegen. Met het beeld van een oneindig goede God, die het maar met die intens knoeiende mens blijft proberen, is iets mis. Goed nieuws voor iedereen die onder de indruk van Paulus 's nachts ligt te woelen vanwege zondigheid en schuldgevoel. God blijkt net zo'n rommelaar als zijn voornaamste schepsel.