Mijn moeder was de positiviteit tot in den top. Ze liet mij alle mooie dingen van het leven zien. Ze werd gezien als een hele lieve vrouw. Ze genoot van het leven en had nog zoveel te geven. Helaas werd ze in februari 2007 ziek. Kanker! Die rot ziekte waar ze tot 3 juni 2008 voor streed. Zomaar was ze ineens weg. Maar het vechten was zwaar, haar zo zien, het is beter zo.Ik heb er veel verdriet van gehad.De laatste weken van haar dood heb ik het gedicht ' Klein meisje van zes' geschreven.Ik merkte dat ik het hiermee mijn verdriet een plaats kon geven.Ik hoop dat andere mensen dit ook zal helpen bij verwerking van verdriet. Ik wil dat je mijn mama zo ziet als ze was. Een bloem in het bosEen bloem in het levenHelaas nu wegHad nog zoveel te geven