Het EVRM speelt steeds vaker een rol in het omgevingsrecht. In dit boek wordt onderzocht
welke eisen uit het EVRM voortvloeien voor situaties die door het omgevingsrecht worden
beheerst. In het bijzonder wordt geanalyseerd welke rechten voor burgers en welke
(negatieve en positieve) verplichtingen voor de verdragsstaten voortvloeien uit art. 2 EVRM
(het recht op leven), art. 8 EVRM (het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer)
en art. 1 EP (het recht op eigendom) in omgevingsgerelateerde situaties. Daarbij komt onder
meer de vraag aan bod of de verdragsstaten verplicht zijn omgevingsrechtelijke regelgeving
uit te vaardigen en of zij (ook) gehouden zijn meer concrete maatregelen (zoals het houden
van toezicht op omgevingsrechtelijke regelgeving, het handhaven van die regelgeving
en het verstrekken van omgevingsgerelateerde informatie) te treffen ter bescherming van
de door die artikelen beschermde belangen. Bovendien wordt bezien of en in hoeverre
de verdragsstaten op grond van art. 1 EP verplicht zijn in situaties die door het omgevingsrecht
worden beheerst schadevergoeding aan te bieden voor aantastingen van het eigendomsrecht.
Daarnaast wordt in dit boek onderzocht of enkele belangrijke Nederlandse (omgevingsrechtelijke)
regels en leerstukken verenigbaar zijn met de uit het EVRM voortvloeiende
omgevingsrechtelijke eisen.