Verpletterend. Vesaas laat twee meisjes om elkaar heen draaien in een poëtische taal met geen enkel overbodig woord. Zij magnetiseren, worden naar elkaar toe getrokken maar niet zomaar. Neen, dit duurt, heeft zijn tijd nodig en je kruipt in de gedachten van die meisjes. Het zijn bijzondere mooie gedachten, dwingend. Ze moeten en zullen vriendschap sluiten. Een hele speciale vriendschap die resulteert in een eerste bezoek van Siss aan Unn. Vertederend word je toeschouwer van een intiem gesprek tussen twee jonge onbevangen geesten die elkaar aftasten, zich bloot geven en toch grenzen stellen.
Vesaas bespeelt op grandioze wijze je (lees)gevoelens, hij neemt je in zijn spaarzame maar zo trefzekere woorden op in zijn personages en hun gedachten maar evenzeer treft hij je spijkerhard in je eigen nietigheid versus die overweldigende natuur, die allesomvattend aanwezig is