Na black power, women's power en homo power dient zich een volgende omwenteling aan: patiënten die de macht willen grijpen. Ze zijn niet meer tevreden met een taakverdeling waarbij artsen, de farmaceutische industrie, en de overheid de dienst uitmaken. Nee, het is hun lijf, en zij willen invloed op welke geneesmiddelen er ontwikkeld worden, op wat er in het biomedisch laboratorium gebeurt, op researchbudgetten, op wat artsen voorschrijven. In 'Het is mijn lijf' portretteert wetenschapsjournalist Simon Rozendaal de opmars van Patiënt Power aan de hand van acht patiënten die niet lijdzaam toezien wat hen overkomt maar die het heft in eigen handen nemen. Zoals het Amerikaanse echtpaar dat zelf het laboratorium induikt en daar een geneesmiddel ontwikkelt voor de ziekte van hun kinderen. Een Nederlandse die lotgenoten uit alle windstreken met raad en daad bijstaat over de aandoening die ook haar elk jaar meer verlamt. De Bulgaarse die een internationaal onderzoeksproject heeft opgezet om de bizarre kwaal van haar dochters te bestuderen.