Mensen die zijn opgegroeid in Nieuw-West kennen het verhaal vermoedelijk: het monster van de Sloterplas. Ooit verzonnen zodat kinderen de plas niet te ver ingingen. Vanmiddag wordt het boek Het Monster van de Sloterplas gepresenteerd in boekhandel Scheltema, waar het wordt overhandigd aan oud-stadsecoloog Martin Melchers. Sociaal-historisch antropoloog Anthonie Holslag, geschiedeniskenner Fred Martin en kunstenaar en schrijver Jan-Paul van Spaendonck gingen voor het boek op zoek naar de legende van Nieuw-West. Ze wilden ermee aantonen dat het stadsdeel 'veel meer is dan alleen een voormalige nieuwbouwwijk langs de snelweg, of een problematische suburb waar jongeren rondhangen en criminele afrekeningen plaatsvinden,' aldus Van Spaendonck. 'De wijk is doordrenkt van verhalen, jeugdherinneringen en mythes. En we hebben dus zelfs een eigen legende, over het monster.' 'Mooi sprookje' In het drieluik wordt de legende van het monster vanuit een antropologische blik bekeken, vertaalt Van Spaendonck zijn herinneringen in een verhaal en controleert Martin de historische feiten van Nieuw-West. 'Het verhaal was een mooi sprookje,' aldus Van Spaendonck. 'Media gingen er in de jaren zeventig gewillig op in. Logisch: het monster heeft altijd honger en lust kinderen als ontbijt. Het is de boeman van de diepe wateren.' Volgens Van Spaendonck valt niet uit te sluiten dat er echt een monster schuilt in de Sloterplas. 'De Sloterplas is erg diep. Je weet niet wat zich daar ophoudt in de diepte. Zolang wij in hem geloven, leeft het monster voort.'