Johan Huizinga (1872-1945) hoort tot de profeten die in eigen land onvoldoende worden geëerd. Des te groter is zijn invloed in Engeland en Amerika, laat de Britse historica Lisa Jardine zien in Hoe Homo ludens voortleeft. Deze Huizinga-lezing is een verrassende hommage aan de schrijver van Herfsttij der Middeleeuwen en Homo ludens, aan de man die de historische praktijk zag als de weg naar ‘een volstrekte overtuiging van ectheid, waarheid’. Huizinga’s belangstelling voor het spel, zijn verlangen om met de doden te spreken, zijn gedachte dat geschiedschrijving óók licht werpt op het heden, blijken bij toonaangevende historici van vandaag wel degelijk navolging te hebben gevonden.

Lisa Jardine (1944) heeft een grote belangstelling voor Nederland en de Nederlandse geschiedenis. Ze publiceerde onder meer The Awful End of Prince William the Silent, over de moord op Willem van Oranje, en Gedeelde weelde, waarin ze betoogt dat Nederland het fundament legde voor de Engelse wereldmacht. Ze is hoogleraar Renaissance Studies aan Queen Mary, University of London, en directeur van het gerenommeerde onderzoeksinstituut cell (Centre for Editing Lives and Letters).