"Niemand wil graag gek gevonden worden. Het is een te naakte confrontatie met menselijke tekortkomingen".Nicky Samsom (41), leraar Nederlands en blogger voor Ajax Life, werd onverhoeds getroffen door een psychose. Hij vond zichzelf, zijn urine oplikkend, in een isoleercel terug. De gedwongen opname was van korte duur, maar terug in de 'normale wereld' werd hij geconfronteerd met stille stigmatisering en nauwelijks verholen taboes.In Ik heb een gek te temmen beschrijft Samsom met een kritische geest en geamuseerde verbazing wat hem overkwam. Het valt hem op hoe weinig duiding de media geven aan krantenberichtjes als "verwarde man uit huis gehaald". En hoe hij tijdens zijn crisis lange tijd alleen werd gelaten. Maar gaandeweg het schrijven ziet de auteur in dat hij vooral zelf met de billen bloot moet: het grootste taboe is de eigen ontkenning van zijn psychiatrische stoornis.Vol optimisme gaat Samsom de moeilijkheden te lijf. En gelukkig maar, want "Het was meteen duidelijk dat ik vooral op mezelf was aangewezen om mijn ziekte van mijn persoonlijkheid te kunnen scheiden".