Maria van der Ent groeit op in een groot arbeidersgezin in Rotterdam. Hoewel ze de slimste van de klas is, wordt ze op haar twaalfde jaar van school gehaald om ‘in betrekking’ te gaan. Haar moeder verhuurt haar voor 75 cent per week aan een familie met een stoffenzaak. ‘Ik liep er een uur over om er te komen. Ik had niets met de zaak te maken, maar moest wel drie keer per week de veertien etalages zemen aan de buitenkant, en het was winter. ’s Avonds als het donker was kon ik de weg naar huis niet vinden.’

Zo begint het leven van Marie bij diverse Rotterdamse families. Er volgen dertien jaren van zwaar werk, bij wispelturige bazinnen en soms handtastelijke echtgenoten, met onbehouwen werkvolk en kleurrijke types die honderd jaar geleden de straten bevolkten. Marie toont zich standvastig en bekwaamt zich in haar vak; ze schept genoegen in het met strakke hand organiseren van talloze diners en dat blijft niet onopgemerkt. Marie werkt zich op binnen de huishoudelijke hiërarchie tot ze op vijfentwintig jarige leeftijd haar betrekking opzegt om te trouwen met Aart de Koomen, een man die spoedig carrière maakt. Vijftig jaar lang verzwijgt ze haar nederige afkomst, totdat haar jongste zoon haar vraagt naar haar jeugd. Maria van der Ent herinnert zich alles nog precies en besluit haar verhaal op te schrijven.