In goed overleg? analyseert het overleg over de sociale zekerheid dat de sociale partners en overheid op gang probeerden te houden in een periode waarin consensus en daadkracht ver te zoeken waren in de Nederlandse overlegeconomie. Hoe werkte het overleg binnen de SER? En waarom werkte het zo? Om een antwoord op die schijnbaar eenvoudige vragen te kunnen geven, opent deze studie de black box van de SER. We volgen het overleg over de adviesaanvraag die Minister Veldkamp in 1967 naar SER stuurde. Hij vroeg daarin om een advies over de vereenvoudiging van de uitvoering van de sociale zekerheid. De sociale partners in de SER raakten al snel volkomen verstrikt in hun eigen institutionele onvermogen om tot consensus te komen. De talloze spelers in het overleg boden elkaar de mogelijkheid om zich achter elkaar te verschuilen. Zelfs de buitenstaanders van de ingehuurde adviesbureaus Berenschot en Bosboom & Hegener wisten niet te voorkomen dat het overleg jaren voortsleepte. Dit werd nog verergerd door de negatieve wisselwerking tussen SER en politiek in dit dossier. Het tergend langzame overleg in het beleidsdomein van de sociale zekerheid wordt geanalyseerd aan de hand van institutionele spelregels en door de Nederlandse situatie af te zetten tegen de Belgische variant van de overlegeconomie.'In goed overleg?' analyseert het overleg over de sociale zekerheid dat de sociale partners en overheid op gang probeerden te houden in een periode waarin consensus en daadkracht ver te zoeken waren in de Nederlandse overlegeconomie. Hoe werkte het overleg binnen de SER? En waarom werkte het zo?

Om een antwoord op die schijnbaar eenvoudige vragen te kunnen geven, opent deze studie de 'black box' van de SER. We volgen het overleg over de adviesaanvraag die Minister Veldkamp in 1967 naar SER stuurde. Hij vroeg daarin om een advies over de vereenvoudiging van de uitvoering van de sociale zekerheid. De sociale partners in de SER raakten al snel volkomen verstrikt in hun eigen institutionele onvermogen om tot consensus te komen. De talloze spelers in het overleg boden elkaar de mogelijkheid om zich achter elkaar te verschuilen.

Zelfs de buitenstaanders van de ingehuurde adviesbureaus Berenschot en Bosboom & Hegener wisten niet te voorkomen dat het overleg jaren voortsleepte. Dit werd nog verergerd door de negatieve wisselwerking tussen SER en politiek in dit dossier. Het tergend langzame overleg in het beleidsdomein van de sociale zekerheid wordt geanalyseerd aan de hand van institutionele spelregels en door de Nederlandse situatie af te zetten tegen de Belgische variant van de overlegeconomie.