Waarom zou de ene burger meebetalen aan het pensioen, de uitkering of de verzorging van een ander? En verdient iedere burger collectieve steun, ook als deze een ongezonde leefstijl heeft of weigert om de handen uit de mouwen te steken? De Nederlandse verzorgingsstaat kent een omvangrijk vangnet voor sociale risico’s als ziekte, ouderdom, invaliditeit en werkloosheid. Er zijn in de loop der jaren verschillende regelingen ontstaan. Altijd met ‘herverdeling’ als uitgangspunt. Herverdeling tussen bijvoorbeeld gezonden en zieken, tussen ouderen en jongeren, tussen werkenden en werkzoekenden. Deze afgedwongen solidariteit is per definitie omstreden. Steeds vaker is er in de politiek en maatschappij discussie over de legitimiteit van de Nederlandse sociale zekerheid. Daar komt bij dat de samenleving sinds de opbouw van de verzorgingsstaat ingrijpend is veranderd. Ontzuiling, individualisme, vergrijzing, krimp – om enkele fundamentele veranderingen te noemen – vroegen en vragen om aanpassingen van sociaal beleid. Dat terwijl sociaal beleid zelf vaak juist niet dynamisch is.Dit boek maakt de balans op: hoe staat het de legitimiteit van sociaal beleid? De auteurs gaan gedetailleerd in op recente ontwikkelingen in de bijstand, de sociale werkvoorziening (Wsw) en de arbeidsmarkt voor buitenlandse arbeidskrachten (Wav). Ze laten zien dat sociaal beleid niet immuun is voor veranderingen in de opvattingen van burgers of veranderingen in de economie en de samenleving. Voortdurend worstelen beleidsmakers met de vraag of en hoe deze veranderingen vertaald kunnen en moeten worden in het beleid.'Sociaal beleid en legitimiteit. Achtergronden, ontwikkelingen en dilemma’s' biedt een scherp inzicht in de legitimiteit van sociaal beleid. Het illustreert hoe beleidsmakers en politici omgaan met verschillende uitgangspunten, belangen en perspectieven op sociaal beleid. Het boek biedt daarmee belangrijke lessen voor legitiem sociaal beleid in de toekomst.