Toen hij door de lucht vloog dacht hij nog direct weer op te kunnen staan, even diep adem te halen, en dan weer door te fietsen. Maar nu zit hij thuis, een been tot boven de knie geamputeerd. Met tegenzin probeert hij te wennen aan het idee dat er nu dagelijks een verpleegster over de vloer komt.

De eerste is een regelrechte ramp. De tweede, een Kroatische, handig, stevig en niet onaantrekkelijk, brengt Paul Rayment echter al snel op andere gedachten. De sinds jaren gescheiden man vindt haar aanwezigheid aangenaam, en algauw meer dan dat. En voor hij het weet zit hij tot over zijn oren midden in een explosieve familiegeschiedenis, echter zonder ruimte voor zijn eigen liefde. Bij alle narigheid verschijnt bovendien ook nog ongevraagd de oude schrijfster Elizabeth Costello in zijn leven.

Langzame man is een uitmuntende familieroman, een treffend en dikwijls komisch boek, waarin de lezer met een paar eenvoudige maar principiële vragen wordt geconfronteerd. Waarom hebben we pas echt het gevoel dat we leven als we voor een ander kunnen zorgen? Hebben mensen zonder kinderen iets essentieels gemist? En buitendien, wat is echte liefde?