Jean-Jacques was niet de enige zoon van het echtpaar Suzanne en Isaac Rousseau uit Genève, ook al wil zijn beroemde autobiografie Bekentenissen ons dat doen geloven. Hij had een broer, die door de familie Rousseau werd doodgezwegen.

De waarheid is dat terwijl Jean-Jacques staatstheoretische en pedagogische boeken schrijft, zijn broer François het hartstochtelijke leven van een losbol leidt en de grote ideeën van de Verlichting op zijn eigen manier beleeft. Na een wilde jeugd in Genève raakt hij verzeild in Parijs, waar hij zich aansluit bij een illustere kring van vrijdenkers rond een zekere monsieur B.

In 1762 wordt hij wegens 'ernstige vergrijpen tegen de goede zeden' opgesloten in de Bastille. Daar beleeft hij de roerige jaren van vlak voor de Franse Revolutie. Door de ogen van François Rousseau zien wij een kleurrijke periode vol dramatische omwentelingen. We maken kennis met Diderot en De Sade, en we zien het begin van de moderne tijd al snel in een ander licht. Als François op 14 juli 1789 door de Jakobijnen wordt bevrijd, vindt hij een baantje in een Chinees badhuis. Daar leert hij de mooie en sterke Sophie kennen, die niets weg heeft van de traditionele ideale vrouw van die tijd. In de liefde gelden inmiddels ook de nieuwe waarden vrijheid, gelijkheid en broederschap.

'Ik heb in de roman voor een historische aankleding gekozen,' heeft Per Olov Enquist ooit gezegd, 'omdat ik dan de conflicten en problemen van ónze tijd veel aanschouwelijker en genuanceerder duidelijk kan maken.' Dit geldt zeker ook voor Audeguys roman.