Eigenlijk zou onze hoofdpersoon gelukkig moeten zijn: ze is jong, slank, mooi, net afgestudeerd, woont in een appartement aan de Upper East Side van Manhattan dat ze - net als alles in haar leven - betaalt van een erfenis. Het is het jaar 2000 in een stad die glinstert van rijkdom en onuitputtelijke mogelijkheden. Desondanks is er een donker, luchtledig gat in haar hart, wat zou er toch zo vreselijk verkeerd kunnen voelen? Mijn jaar van rust en kalmte is een krachtig antwoord op die vraag.