Al meer dan 20.000 Nederlandse militairen zijn in Uruzgan geweest, meestal jonge mannen en vrouwen van begin twintig. Ze hebben er harder en meer gevochten dan in alle andere militaire missies van de afgelopen vijftig jaren. Wat ze in Afghanistan meemaakten, tekent hun levens.


In Op missie interviewt NRC-redacteur Jaus Müller (1985), die zelf vijf keer naar Uruzgan reisde, zijn leeftijdsgenoten over de gevolgen van hun besluit om in het leger te gaan. De jonge veteranen zijn uit dienst, en kunnen daardoor openhartig vertellen over hoe zwaar de missie werkelijk is.
Ze beschrijven hoe het voelt om op een bermbom te rijden of beschoten te worden door de Talibaan, en in het heetst van de strijd een dodelijk gewonde collega te verzorgen. Ze uiten hun angsten en twijfels: was de doodgeschoten ‘vijand’ geen burger? Ze beschrijven de mooie momenten, als ze konden lachen met Afghaanse kinderen. Ook vertellen ze hoe het is om met al deze ervaringen thuis te komen bij familie en vrienden in Nederland.


Op missie is een opzienbarend boek, waarin jonge militairen antwoord geven op de vraag die ons allen intrigeert: waarom zetten zij hun eigen leven op het spel in het stoffige Uruzgan?