Plonia Loeve-Weppelman leefde van 1889 tot 1969. Alsachterkleindochter construeerde ik op basis van interviewsen onderzoek haar levensverhaal. Al snel ontdekte ik dat ditverhaal op een bijzondere manier is verbonden met dat vanhaar familie.Waar veel hedendaagse levensverhalen iets weg hebben vaneen solo-expeditie, met wisselende woonplaatsen, vriendenen partners, is elke fase van Plonia’s leven vervlochten metde historie van haar familie en dorp. Zorg voor elkaar, trouw,stabiliteit en continuïteit zijn trefwoorden. Voor Plonia geenverhuizingen naar plekken buiten haar geboortedorp, geenechtscheidingen of verbroken relaties met familieleden, geencarrière die voor een individuele ontwikkeling en onafhankelijkekeuzes zorgt. Haar leven is alleen te beschrijven doorgoed te kijken naar de positie die ze innam temidden van haarbroers en zussen, en later van haar kinderen en kleinkinderen.Zo groeide dit verhaal tot mijn eigen verrassing vanzelf uit toteen familiedocument.