Simon is net zo normaal als de rest van de wereld. Hij heeft een intens grote liefde voor Oreo's, hangt graag met zijn vrienden na school en hij valt op jongens. Doodnormaal, dus. Maar zo zien de meeste mensen dat niet. Als jongen op een andere jongen vallen? Dat is pestmateriaal. Een klasgenoot van Simon dreigt om aan de hele school te vertellen op welk geslacht hij valt. En dan is er Blue, de mysterieuze jongen waarmee hij geweldige gesprekken heeft, maar die zich niet bloot durft te stellen. In Simon vs. de verwachtingen van de rest van de wereld worden we aan de hand genomen door Simon, een doodnormaal persoon dat toevallig op jongens valt. En het onderwerp is meteen een schot in de roos, want nog steeds speelt de seksuele voorkeur een grote rol. Vreemd, want waarom zou je niet op hetzelfde geslacht mogen vallen? Waarom is het zo heftig om je hiervoor te uiten en waarom komen hetero's ook niet gewoon uit de kast? Deze serieuze vragen worden allemaal behandeld in dit boek. Klinkt heftig, is het niet. Door de manier van schrijven is het namelijk een heerlijk boek waar niet alleen zware onderwerpen worden behandeld, maar waar ook humor een plaatsje krijgt. Zo zijn de mailwisselingen tussen Blue en Simon af en toe hilarisch. De auteur schrijft dingen op zoals ze zijn, er wordt niet om de brij heen gedraaid, en dat is fantastisch. Dat het 'uit-de-kast-komen' een grote rol speelt in Simon vs. de verwachtingen van de rest van de wereld, betekent niet dat er geen plek is voor andere (belangrijke) onderwerpen. Zo komt pesten aan bod, maar passeren ook hetero liefde en vriendschappen de revue. En zelfs Simon's grote liefde voor Oreo's krijgt een plaatsje in het boek. Bedankt, Becky, voor de overconsumptie aan deze koekjes door het lezen van dit boek. Daarbij voegt de liefde van Simon voor Blue iets toe aan het boek. Uitvinden wie die mysterieuze jongen is, dat triggert je om het boek uit te lezen. En als je goed tussen de lijntjes door leest, kun je het nog raden ook. Leuk voor de detectives onder ons. Een fantastisch goed boek dat je doet afvragen: waarom is het nog steeds zo'n taboe om uit de kast te komen? En waarom moeten alleen homo's dat doen? Kunnen we niet gewoon met zijn allen uit die beruchte kast komen om het voor iedereen wat makkelijker te maken? Niet alleen een must read voor de mensen die kampen met dezelfde 'problemen' als Simon, maar ook voor alle hetero's onder ons. Chapeau.