John Gabriel Stedman, officier van Schotse afkomst, maakt in Suriname
jacht op weggelopen slaven, maar raakt hevig verliefd op een negerslavin
met wie hij een zoon krijgt. We ontmoeten hem in Londen, als hij zijn
dagboekaantekeningen en gruwelijke schetsen in boekvorm wil laten uitgeven.
Konrad Morgen, onkreukbare rechter in dienst van de Waffen-SS,
gelooft in de ethiek van dit keurcorps en vervolgt hoge officieren voor
vergrijpen die volstrekt in het niet vallen bij de Holocaust. Dan ontmoet
hij de 'Kommandeuse', die lampenkappen zou hebben laten maken van de
getatoeëerde huid van gedetineerden. Zijn integriteit komt in het gedrang.
Hans, begenadigd degenschermer, durft niet uit te komen voor zijn
homoseksualiteit. Gelukkig is daar ineens dat schermstertje, te jong voor de
lichamelijke liefde, maar voor Hans de kans op een zorgeloze heterorelatie.
Totdat het meisje genoeg krijgt van het samen ijsjes eten.
Sirenen zijn overal en waren er altijd. Ze dragen namen als Loreley of
Lolita, maar heten in dit boek Johanna, Ilse en Wendy. Onweerstaanbaar
voor John Gabriel, Konrad en Hans. Drie mannen op drift. In de achttiende
eeuw, in Nazi-Duitsland, en eind jaren zestig. Hun wederwaardigheden
zijn in dit boek in een precieze historische context weergegeven. Want de
mannen hebben allemaal bestaan.