Originele kijk op bindings- en uitsluitingsprocessen in de samenleving

Als we hulp of zorg geven aan onze bejaarde ouders, getuigt dat van solidariteit; tegelijkertijd geven we een – niet-materiële – gift aan de ander. Twee betrekkelijk van elkaar losstaande tradities van sociaal-wetenschappelijk denken over sociale bindingen worden in dit boek samengebracht: de sociologische theorie over solidariteit en de antropologische theorie over de gift.
Hoe kunnen beide theoretische tradities elkaar aanvullen en verrijken? Hoe kunnen de gecombineerde inzichten transformaties in hedendaagse solidariteit helpen verhelderen? Dat zijn de vragen waarop dit boek een antwoord wil geven.
Solidariteit kan zowel concreet en persoonlijk zijn – denk aan familiesolidariteit – en lijkt dan vooral op de gift zoals antropologen die hebben geanalyseerd. Maar solidariteit is soms ook abstract en onpersoonlijk, bijvoorbeeld de solidariteit met een groepsideaal; hierbij hoort vaak een ideologie van opoffering: van persoonlijke autonomie, maar ook van mensenlevens, zoals etnische conflictsituaties hebben laten zien. Solidariteit is niet zonder meer het ‘warme’ begrip waarvoor we het meestal houden. Dit boek maakt duidelijk wanneer solidariteit positief dan wel negatief uitwerkt.