Een smalle steeg. Een groezelig, bakstenen gebouw. Graffiti en dichtgetimmerde ramen. Loszittende stenen, blootliggende kabels en een scheefgezakte regenpijp. Een deur als van een kolenhok, en daarachter: meisjes met rackets... tennissters. Tennissters op laarzen of op naaldhakken. Tennissters in bikini of lingerie of in minder. Tennissters die flirten en liefhebben bij het leven en gore taal uitslaan en... tennissters met sigaretten.

Is dat een omgeving voor Arnbach, de hoofdpersoon van deze novelle? Voor een veertiger die nog maagd is en zich tevreden stelt met muziek, en met mooie boeken? Blonde Claudia loopt hem tegen het lijf in een boekhandel en verleidt hem: ze vraagt hem mee te gaan naar de tennisbabes, nog dezelfde avond. Lang aarzelt hij niet, Raymond — hij laat zich gemakkelijk overhalen. Volgt Claudia, verliest zich in de zonde en gaat verder, tegen beter weten in. Natuurlijk krijgt hij spijt, na dagen, maar... is het daar dan niet te laat voor?