Dit essay behandelt de vraag naar het trage Goed in de socratisch-filosofische praktijkvoering en beoogt een vernieuwing ervan op grond van het filosofische fenomeen ‘traagheid’. Aan bod komen twee vormen van psychische kwetsbaarheid: neurose en psychose. Een trage psychoanalyse wordt in dit kader verder uiteengezet, alsook andere aspecten van het trage denken en het daaraan verbonden trage handelen. De zorg en de wetgeving als centrale velden, waar het Goede vooral een rol dient te (kunnen) spelen, worden belicht vanuit traagheid evenals de daarmee samenhangende professionaliteit. Bezoekers, al dan niet vanuit de sector van de zorg en wetgeving, van een filosofische praktijk, gebaseerd op traagheid, leren waarachtig te filosoferen; waarachtig vragen te stellen; waarachtig bewust te worden; waarachtig het trage Goed te ontvangen.Leni Tas studeerde Humanistiek aan de Universiteit voor Humanistiek te Utrecht en publiceerde voorheen vier korte essays en de twee filosofische gedichtenbundels "Als de Gang van de Slak" en "Zoals de Slak in haar Schulp kruipt", die zijn samengebundeld in "De Canon van Traagheid". Zie voor meer informatie: www.lenitas.nl.