Als kort essay gaat het schetsmatig in op wat het fenomeen ‘trage wetgeving’ inhoudt. Niet alleen de betekenis van wetgeving, maar ook wat traag filosoferen in het recht vermag en welke vorm in dit kader het professioneel handelen van wetgevers zou kunnen aannemen, worden behandeld. Enige vernieuwingen in het opstellen van wetten en het beschouwen van burgers als rechtssubjecten komen aan de orde, alsook de betekenis en werking van het trage handelen in het recht. Trage wetgeving gaat verder waar trage psychoanalyse ophoudt. De filosofische praktijkvoering, zo komt in dit essay aan de orde, kan wetgevers bijstaan in het omgaan met psychisch-filosofische problematiek, die verbonden is aan het volgen en opstellen van wetten, van henzelf alsmede van andere burgers. Het essay bouwt deels voort op de eerder verschenen essays omtrent trage psychoanalyse en kan in aansluiting hierop gelezen worden.Leni Tas studeerde Humanistiek aan de Universiteit voor Humanistiek te Utrecht en publiceerde eerder twee filosofische gedichtenbundels omtrent het fenomeen traagheid, alsmede een praktisch-filosofisch essay omtrent dezelfde thematiek. Zie voor meer informatie: www.lenitas.nl.