In deze kleine bundeling van artikelen wordt geanalyseerd wat de relatie kan zijn tussen het neurotische 'moeten' van mensen en wijsheid in relatie tot wetgeving. Mensen vaardigen wetten uit binnen de samenleving, maar ook binnenin zichzelf. Kunnen neuroten wel wijzer worden, binnen het speelveld van de wetgeving? Is het mogelijk ze filosofisch te ondersteunen teneinde hun psychische lijdensdruk te laten verminderen? Zijn er mogelijkheden om eisen stellers te helpen filosoferen en als wetgevers te helpen groeien in hun professie? Het gearticuleerde antwoord op deze vragen in deze bundeling is ronduit "ja". Hoe kan een dergelijke ondersteuning er dan uitzien en welke middelen kunnen hiertoe worden aangewend? In deze bundeling wordt gesteld dat uitgesproken praktijkvoerende filosofen een centrale betekenis te bieden hebben in het proces van ontstollen van het moeten van neurotici. Een socratisch-filosofische praktijkvoering, vormgegeven in het kader van meditatieve 'traagheid' onder de naam van Leni Tas, staat hiermee in direct verband en wil wetgevers van vandaag de dag ondersteunen in hun enorm belangrijke leerproces: in het wijzer worden, in het vertragen, in het goede goed doen.