In deze kleine bundeling van artikelen wordt geanalyseerd wat de relatie kan zijn tussen het neurotische 'moeten' van verschillende wetgevers en wijsheid in relatie tot wetgeving. Ze vaardigen wetten uit binnen de samenleving, maar ook binnenin zichzelf. Kunnen deze neuroten wel wijzer worden binnen het speelveld van de wetgeving? Zijn er mogelijkheden om de eisen stellers te helpen filosoferen en als wetgevers te helpen groeien in hun professie? In deze bundeling wordt gesteld dat uitgesproken praktijkvoerende filosofen een centrale betekenis te bieden hebben in het proces van het ontstollen van het moeten van en door de neurotici zelf. Een socratisch-filosofische praktijkvoering, vormgegeven in het kader van meditatieve 'traagheid' onder de naam van Leni Tas, staat hiermee in direct verband en wil wetgevers van vandaag de dag ondersteunen in hun enorm belangrijke leerproces: in het wijzer worden, in het vertragen, in het goede goed te doen.