In deze kleine bundeling van vijf artikelen wordt geanalyseerd wat de relatie is tussen waanzin en wijsheid binnen de Geestelijke Gezondheidszorg. Kunnen waanzinnigen wel wijzer worden binnen het speelveld van de GGZ? Is het mogelijk ze filosofisch te ondersteunen teneinde hun psychische lijdensdruk te laten verminderen? Zijn er mogelijkheden om waanzinnigen te helpen filosoferen? Hoe kan een dergelijke ondersteuning er dan uitzien en welke middelen kunnen hiertoe worden aangewend? In deze bundeling wordt gesteld dat uitgesproken praktijkvoerende filosofen een centrale betekenis te bieden hebben in het proces van wijzer worden te midden van de waanzin van psychotici. De socratisch-filosofische praktijkvoering, vormgegeven in het kader van meditatieve traagheid, staat hier in direct verband met persoonlijke reflecties en ervaringen van de auteur met waanzin. De naam "Leni Tas" en haar betekenis komen in het kader van deze thematiek van traagheid nadrukkelijk naar voren.