De laatste jaren is veel tijd en energie gestoken in de aanpak van veelplegers. Het gaat dan om een beperkte groep die zich aan de lopende band schuldig maakt aan criminaliteit en die de samenleving veel schade berokkent.
Of iemand veelpleger is, wordt bepaald op basis van het aantal delicten en niet op basis van de ernst van de delicten. Eén van de consequenties daarvan is zo blijkt uit deze publicatie – dat een substantieel deel van de veelplegers die geweld plegen buiten beeld blijft. Wanneer dat wordt afgezet tegen de maatschappelijke impact die geweld op straat of huiselijk geweld hebben, is het duidelijk dat hier winst te behalen valt. Door de aandacht óók te richten op de specifieke groep veelplegers die geweld pleegt wordt de effectiviteit van de veelplegersaanpak aanzienlijk verbeterd.
De auteurs hebben daarom van ruim 850 geweldplegers met drie of meer veroordelingen voor geweld, samen goed voor zo’n 7000 delicten, het 'criminele doopceel' gelicht en schetsen aan de hand van deze dossiers een beeld van deze groep. Wat is hun profiel? Hoe verloopt hun criminele carrière? Is er sprake van vaste patronen in aard en ernst van het gepleegde geweld?
Uiteindelijk konden de auteurs vier typen geweldplegers onderscheiden: de verslaafde geweldpleger, de psychisch onberekenbare geweldpleger, de 'gewoonte' geweldpleger en de criminele geweldpleger.
Afsluitend beschrijven de auteurs hoe de gewelddadige veelpleger op een effectieve wijze kan worden aangepakt. Hoe kan voorkomen worden dat deze groep ‘wegkomt’ met lichtere straffen? Hoe kan deze groep veelplegers systematisch in de tang genomen worden?