1 boek, 1 gebroken meisje, 1 lange periode van 264 immens lange dagen met 1 vasthoudende hoop. Vrees Me is een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen en dat durf ik te zeggen zonder boeken als De Hongerspelen en Harry Potter te beledigen. In 1 ademhaling, 1 hartklopping, 1 pak van duizenden omschrijvingen, heb ik Vrees Me uitgelezen. En wat is Tahereh Mafi goed. Nog nooit heb ik zo’n mooi, zo’n sterk op zijn voeten staand verhaal gelezen uit het oogpunt van de hoofdpersoon zelf. Uit het oogpunt van het psychologisch wrak Juliette, wie een normaal leven is afgenomen door haar vloek gave. Het verhaal van Juliette speelt zich af in en futuristische wereld, een verscheurde wereld. Niemand heeft het weer meer onder controle, vogels laten geen teken van leven meer horen en Het Herstel – de organisatie dievoorspoed bederf zal voortbrengen – heeft de mensen in een metalen klauw gegrepen die elke dag weer een stukje verder wordt dichtgeknepen. En om die klauw dicht te krijgen, hebben ze Juliette nodig, oftewel haar gave. Want Juliette is een monster mislukking vervloeking meisje met een dodelijke aanraking. Voordat Het Herstel Juliette nodig heeft, weet niemand wat ze met haar aanmoeten en wordt ze verbannen door haar ouders opgepakt en opgesloten in een cel. 264 lange, eenzame dagen. 264 gebroken dagen met een begin en eind, met een opgaande en ondergaande zon. 264 dagen een wereld zonder Juliette. Als Het Herstel haar bevrijdt, willen ze haar gebruiken als dodelijk wapen, als een robot zonder batterij die zal doorgaan tot de hele klus geklaard is. Ze willen dat Juliette mensen gaat vermoorden. Maar als je denkt dat Juliette zich makkelijk overgeeft aan de kille, harteloze Warner – een van dé grote mannen van Het Herstel – heb je het goed mis. Juliette is een vechter, gesleten door haar eenzame leven als diegene waar je ver uit de buurt bij moet blijven. En denk maar niet dat je haar klein krijgt, want Juliette is een heldin. Ze zal niet opgeven, ze zal wachten op de witte vogel met gouden strepen als een kroon op zijn hoofd. En hij zal vliegen. Ik wil moet de prachtige, meeslepende schrijfstijl van Tahereh Mafi zeker benoemen. De doorgehaalde zinnen (de dingen die Juliette denkt, maar niet wil denken), de grammaticaal niet kloppende zinnen in het hoofd van een gehavend meisje. Hoe je continu de psychisch in de war zijnde gedachtegang van Juliette volgt, is prachtig en meeslepend en bovendien absoluut de moeite waard om te lezen. En dan nog het verhaal. Het verhaal is zo goed bedacht, zo indrukwekkend confronterend. Want zal onze wereld ook zo eindigen als in Vrees Me? Zullen wij, als we zo doorgaan met het vernietigen van alles wat voor hebzucht nodig is, cultuur en natuur verloren zien gaan? Lees beleef Vrees Me met eigen ogen. Je zal verpletterd staan.