Wij kennen ze als E-nummers en die staan op het productetiket vermeld. Maar wat weten we eigenlijk van die E-nummers? We lezen ze niet en als we ze wel lezen, weten we amper wat ze betekenen. Bovendien verwacht je niet dat de autoriteiten gif in ons eten toestaan, dus laad je argeloos je karretje vol, zegt de Française Corinne Gouget. Gourget heeft veertien jaar lang onderzoek gedaan en de wetenschappelijke literatuur over die E-nummers uitgeplozen. Dat resulteerde in een boekje op handig zakformaat waarin alle E-nummers en hun bijwerkingen staan vermeld. Het is bedoeld om al winkelend producten te screenen op hun giftigheid. In kleuren is aangegeven wat er mee te doen. De meeste E-nummers zijn rood gekleurd en dat betekent: vermijden. Oranje wil zeggen: pas op. Slechts een kleine, groene minderheid is acceptabel. Van de twee grootste boosdoeners ¿ aspartaam (E951) en mononatriumglutamaat oftewel vetsin (E621) ¿ is zelfs een lijst van alle producten opgenomen waarin ze zitten en welke verkrijgbaar zijn in Nederlandse en Belgische supermarkten. Het boekje is inmiddels in het Nederlands vertaald door Will Jansen, uitgever van het culinair magazine Bouillon!. Ook Jansen weet dat de Nederlandse voedselautoriteiten E-nummers als veilig beschouwen, maar hij zet er vraagtekens bij. Ze worden in piepkleine hoeveelheden toegevoegd, dus niet schadelijk zeggen de autoriteiten. Maar sommige E-nummers zitten overal in en twintig maal per dag een piepkleine hoeveelheid is een eetlepel gif per week. En dat neemt niemand vrijwillig in, stelt Jansen in zijn voorwoord. Wat zit er in uw eten? Uitgegeven bij Bouillon! Het kost euro 9,90 en is te bestellen via http://www.bouillonmagazine.nl/e-gids.php.