"Wijken met een hoog aandeel etnische minderheden worden al langere tijd gekenmerkt door sociaal-economische achterstand.
Door de herhaalde sterke benadrukking van dit verschijnsel ontstaat een statisch beeld van deze concentratiewijken: het lijkt erop dat het steeds dezelfde wijkbewoners zijn die met achterstand te kampen hebben. In deze studie wordt nagegaan of dit beeld wel juist is. De mogelijkheid bestaat immers dat degenen die hun positie weten te verbeteren, de wijk verlaten om plaats te maken voor anderen die weer ‘onderaan de ladder’ beginnen. In dat geval wordt de wijk weliswaar voortdurend gekenmerkt door sociaal-economische achterstand, maar gaat het telkens (gedeeltelijk) om andere bewoners.
Door de verhuisdynamiek van allochtone groepen in en uit de concentratiewijken centraal te stellen, komen de onderzoekers tot een grondige beschrijving en verklaring van de verhuisbewegingen van allochtonen. Ze beantwoorden hierbij tevens de klemmende vraag of er sprake is van een restgroep die als het ware tot een wijk veroordeeld is. Aan de orde komen de woonduur van allochtonen in verschillende typen wijken, hun verhuisgedrag en hun opvattingen over het wonen in concentratiewijken. Daarbij wordt steeds een vergelijking gemaakt met een autochtone controlegroep. Bij de verklaring van de gevonden verhuispatronen wordt onder meer gekeken naar de invloed van de inkomenspositie van individuen en naar het belang dat zij hechten aan voorzieningen in de wijk.

Deze studie bestaat uit kwantitatieve analyses op basis van grootschalige gegevensbestanden. Het onderzoek is uitgevoerd binnen het Instituut voor Sociologisch-Economisch Onderzoek (ISEO) van de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Drs. Silvia Dominguez Martinez is onderzoeker bij het ISEO.
Dr. Wilfred Uunk was ten tijde van het onderzoek als senior-onderzoeker verbonden aan het ISEO. Hij is momenteel werkzaam aan de Katholieke Universiteit Brabant."