HEINRICH HARRER
DE WITTE SPIN
De noordwand van de Zwitserse Eiger, met 3970 meter niet eens zo'n hoge berg, gold tot in de jaren dertig van de vorige eeuw als onbedwingbaar. Voordat Heinrich Harrer als lid van een vierkoppige touwgroep de eerste beklimming voltooide, had de 'Wand des doods' al aan negen mensen het leven gekost. Ook tegenwoordig spreekt men nog met ontzag over de Eiger als de 'meest riskante Alpenregio', of'de berg die verslaafd maakt'.
Sinds Harrers De witte spin in 1958 voor het eerst verscheen, behoort het boek tot de grote avonturenreportages van de twintigste eeuw. Voorzien van nieuwe foto's en uitgebreid met recente ontwikkelingen rond de Eiger, brengt het een van de boeiendste hoofdstukken uit de geschiedenis van het alpinisme tot uitdrukking.
VAN DE AUTEUR VAN ZEVEN JAAR IN TIBET
Een aangrijpende geschiedenis van de Eigernoordwand, een boeiend document over het extreme alpinisme.' FRANKFURTER ALLGEMEINE ZEITUNG