Waarom functioneert de zorgsector zo benedenmaats en waarom is het imago van de gezondheidszorg zo slecht? Waarom zijn er wachtlijsten en tekorten aan mensen op de werkvloer? Het nieuwe boek 'Zorglogica's uit balans' ontvouwt de goed bedoelde antwoorden hierop van de nationale politiek en maatschappelijke organisaties, die de afgelopen vijftien jaar echter eerder tot verlamming dan tot daadkracht hebben geleid. De marktwerking, die met de nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning een cruciale rol krijgt, vormt daarbij de kern van het probleem.

Van oudsher bestaat de zorgsector uit statelijke, professionele en familiale zorgarrangementen die elk hun eigen 'zorglogica' kennen. Met de introductie van het marktdenken wordt daaraan een nieuwe zorglogica toegevoegd, die de bestaande arrangementen aanvecht en ter discussie stelt. Is het mogelijk marktwerking te introduceren zonder een tweedeling in de zorg te creëren? Kan marktwerking worden gestimuleerd zonder te tornen aan de motivatie van de zorgverleners, die liever samenwerken dan concurreren? Belangrijke meerwaarde van het boek: het geeft aan welke uitwegen er uit deze fundamentele dilemma's zijn, en het bewijst dat de problemen in de (thuis)zorgsector veel verder hadden kunnen worden teruggedrongen, als er beter van deze uitwegen gebruik zou zijn gemaakt.

'Zorglogica's uit balans' is een boek met een ongewone reikwijdte. De auteur baseert zich op meer dan duizend publieke documenten over de meest toonaangevende problemen in de (thuis)zorg: de wachtlijsten, personeelstekorten, kwaliteitsgebreken en imagoproblemen. Het beslaat een periode van vijftien jaar, waarin zowel de nationale overheid en politieke partijen, als de beroepsgroepen, sociale partners, verzekeraars en patiënten- en consumentenorganisaties zijn betrokken. Ook de benadering in dit boek is onconventioneel: met behulp van zogeheten zorglogica-analyses ontrafelt de auteur de betekenis van het marktdenken in de sociale zorg, en maakt hij het onbehagen in de thuiszorg en het hardnekkige voortbestaan daarvan begrijpelijk.