Ale madam, zorg dan toch dat mijn bottines proper zijn verdomme, ik moet over een half uur in Oekraïne zijn met préparé voor de soldaten e.... Het was 0430 hr. in de morgen, hebben ze mij een paar weken later verteld. Het was dezelfde nacht dat ik naar de huisarts had gebeld, en ze me beloofde het nodige te doen. Precies zes uur later lag ik compleet leeg in het Jan Yperman ziekenhuis, afdeling PAAZ. …..na veertig jaar van drinken, liegen en vooral mezelf kapot maken was het voor mij genoeg geweest. Ik was 56 en wou voor de resterende jaren er nog iets goeds van maken. Dit boekje is een naslagwerkje van mijn periode in de hulpverlening, doorspekt van verhalen uit het verleden. Het is vooral bedoeld om mensen te laten weten dat er altijd een weg vooruit is, dat er altijd groener gras is aan de andere kant van de heuvel. Het is luchtig geschreven, af en toe een theoretische noodzaak ertussen. Aan alle verslaafden, je leert het nog wel om jezelf verslaafd te noemen, zeg ik "geef niet op, leer leven met je verslaving en weet dat herval een dele van het proces is.". Voor de hulpverleners : "Thanks voor alles", zonder jullie was het niks geworden.