Arie van Driel

Ik was ontzettend benieuwd naar dit boek omdat de gebeurtenis die Miriam mee maakt echt verschrikkelijk zijn. Persoonlijk kan ik me niet voorstellen hoe erg het is om je kind te verliezen. Dit boek geeft een kijkje in het leven van Miriam en laat wat voor verschrikkelijke gebeurtenissen ze heeft meegemaakt. Door de vele verschillende emoties die gebruikt zijn blijft het interessant en boeiend om te lezen ondanks de vervelende dingen die er gebeuren. Het verhaal is op een hele eenvoudige manier geschreven waardoor het voor iedereen te begrijpen is. Dit boek is een aanrader voor iedereen! Als je eenmaal begint met lezen kan je niet stoppen met lezen omdat het je ontzettend aangrijpt. Ik wil mijn kind terug is het waargebeurde verhaal van Miriam (1-1-1998 in Mosul, Irak). Haar verhaal, opgetekend door schrijver/journalist Arie van Driel, is bizar, schokkend, emotioneel, hartverscheurend en soms zelf mensonterend. Op 22 november 2008 werd de toen negen maanden oude baby Ali door zijn vader ontvoerd naar Irak. Sindsdien heeft Miriam haar kind een paar keer heel even via webcam beelden mogen zien. Zoektochten door onder meer haar familie en Interpol in Irak, Syrië, Noorwegen en Zweden leverden geen resultaat op. De ontvoering van haar zoon door haar ex-man betekende voor Miriam een zoveelste tragedie in haar nog jonge leven, dat zonder fantasie gemakkelijk als een nachtmerrie kan worden beschreven. Als kind kende zij in haar geboorteland Irak zowel rijkdom als armoede. Haar vader, als ingenieur in de vliegtuigindustrie in dienst van de overheid, werd door de geheime politie van dictator Saddam Hussein opgepakt. Na zijn vrijlating uit de gevangenis vluchtte hij naar Nederland. In de winter van 2000 vluchtte Miriam samen met haar moeder, zes zusjes en broertje via Syrië eveneens naar Nederland. Miriam was 17 jaar toen zij met de 30-arige vader van haar latere kind trouwde. Vanaf dat moment werden zij en haar familie door hem gekleineerd, geïntimideerd, bedreigd en uitgescholden. Zij raakte zwanger, pleegde stiekem abortus, raakte na gedwongen seks opnieuw in verwachting, en kreeg een gezonde zoon, Ali. In Tsjechië ontsnapte zij op het nippertje aan de dood. Tijdens de Ramadan in 2008 durfde zij eindelijk definitief bij haar man weg te gaan. Zijn wraak: de ontvoering van haar zoon. Miriam probeert inmiddels haar leven weer zo goed mogelijk op te pakken. Zonder haar kind gaat haar dat echter moeilijk af. Regelmatig stelt zij zichzelf dan ook die ene vraag: waarom leef ik eigenlijk nog? In april 2012 verscheen de eerste druk van dit boek, maar in juli 2012 moest het boek noodgedwongen opnieuw uitgegeven worden. Het verhaal bleef hetzelfde, maar de cover werd aangepast omdat Miriam bedreigd werd door verschillende mensen. Niet iedereen was het eens met haar geschreven verhaal waardoor Miriam verschillende dreigementen naar haar hoofd geslingerd kreeg. Doordat de gezondheid van Miriam voorop staat, is er besloten om het boek opnieuw uit te geven met een andere cover. Stijl Het hele verhaal is op een hele duidelijke en vlotte manier geschreven. Er staan geen moeilijke woorden in het verhaal waardoor alles voor iedereen goed te begrijpen zal zijn. Ook is er gebruik gemaakt van een makkelijke zinsopbouw, waardoor je niet elke keer vastloopt in de tekst en gewoon in één keer door kan lezen. Daarnaast is er niet veel gebruik gemaakt van details waardoor je ook geen leesvertraging oploopt. Alles is met ontzettend veel emotie beschreven waardoor je met gemengde gevoelens begint te lezen. Je kan het verhaal niet weg leggen omdat het je zo aangrijpt. Door de aangrijpende schrijfstijl zet het verhaal je tijdens het lezen al aan het nadenken. De aangrijpende manier van schrijven is een goede manier om de spanning op te bouwen. Een voorbeeld van de schrijfstijl van Arie van Driel: 'Om de stemming tijdens de lange autorit vanuit Delft richting Arnhem toch nog een beetje positief te houden, namen wij alvast een voorschotje op mijn nakende scheiding van mijn man. Iedereen was blij dat ik eindelijk definitief bij hem weg durfde te gaan. Het vooruitzicht straks voor eens en voor altijd van hem te zijn verlost, zorgde zelfs voor een beetje vrolijkheid in de auto.' - blz 89

'Ik liep naar de ring en het was alsof Mohammed Ali persoonlijk opkwam. Zo enthousiast gingen die mensen tekeer’. Aldus kickbokser Gökhan Saki, die terugkijkt op zijn debuutpartij tegen Olaf Bekkers. Een eerste wedstrijd, die de toen zeventienjarige thaibokser wist te winnen van de huizenhoge favoriet. Het leverde hem de wereldtitel op. De inwoner van Krimpen a/d IJssel kijkt er nog steeds trots op terug: ‘Weet je, die Bekkers behoorde toen tot de top-drie vechters tot 82 kilo. Hij had nog nooit een partij door een knock-out verloren. Tegen mij ging hij voor de eerste keer out. Na onze partij is hij gestopt. Zo erg had ik hem blijkbaar aangepakt, denk ik.’ Gökhan Saki is één van de door Arie van Driel geïnterviewde kickboksers. De Nederlandse Turk over zijn eerste training onder Jan Pasztjerik: “Kickboksen was liefde op het eerste gezicht. Ik had mijn sport gevonden.” Zijn keuze voor de vechtsport -hij kon ook zeer verdienstelijk voetballen- bracht hem naar de wereldtop. Hij vocht voor 31.000 man in de Amsterdam ArenA en bereikte vorig jaar nog de halve finale van de K-1 World Grand Prix Final. In ‘De Ringvechter - Twaalf Helden. Twaalf Verhalen’ praat de topkickbokser over zijn sport, maar ook over maatschappelijke problemen. Zoals over Marokkaanse jongeren, die ontsporen: “Het ligt niet aan de kinderen, het ligt aan hun ouders. (..) Als ik op straat loop, zie ik dat veel allochtone jongeren er slecht aan toe zijn. Weet je, ze hebben zelfs geen respect voor mij. (..) Dan denk ik weleens: ‘Kom een paar meter dichterbij en ik geef je toch een tik.. Al sla ik natuurlijk geen kinderen.’ Voor ‘De Ringvechter’ sprak journalist/auteur Arie van Driel met negen bekende en minder bekende Thaiboksers en drie trainers. ‘Op openhartige wijze spraken vechtsporters en coaches onder meer over zichzelf en hun qua populariteit sterk groeiende sport, over hoogte- en dieptepunten, hun avonturen, emoties en vooroordelen’, aldus de auteur. ‘Het boek biedt een indringende blik in een intrigerende wereld.’ De Ringvechter is à 13,50 euro verkrijgbaar in de boekwinkel of via het bestelformulier op de website www.digi-driel.nl ‘

"De volgende dag, nog geen 24 uur na het telefoongesprek met mijn moeder, brak de hel los. Zajko, de man van Marja, belde me op en zei dat ik zo snel mogelijk naar Kirkareli moest komen. 'Waarom moet ik dat?', vroeg ik , misschien niet al te vriendelijk. Ik houd niet van mensen die zeggen dat ik iets moet. Bij mij wekt dat altijd de nodige weerstand op. Ik vrees dat ik dat karaktertrekje van mijn vader heb geërfd, die liet zich ook nooit vertellen wat hij moest doen. 'Er is iets gebeurd met je moeder', riep hij. Wat is er dan gebeurd met mijn moeder?'wilde ik weten. 'Ze ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis,'antwoordde hij. Ik dacht: shit! Niet meer dan dat. Shit!", dit is een stuk uit het aangrijpend boek: Mijn moeder moest dood van Mensura Zvrko en Arie van Driel. Mensura vertelt in Mijn moeder moest dood het verhaal van haar moeder die op een koelbloedige wijze wordt vermoord door een huurmoordenaar, die met een rubberen hamer haar hersenen in slaat. De reden van haar dood: ze draagt een groot geheim met zich mee en dat geheim moet geheim blijven. Mensura is er alles aan gelegen om het geheim van haar moeder te ontrafelen. Tijdens haar niet ongevaarlijke speurtocht naar de waarheid ontdekt zij onder meer dat er niet alleen miljoenen aan harde valuta in het spel zijn, maar ook dat haar moeder niet de enige is die was vermoord in opdracht van het geheimzinnige Leiderschap... Zal Mensura dit geheim ontdekken? Verbaasd heb ik het boek van Mensura dichtgeslagen. Ik vind het verschrikkelijk wat zij allemaal heeft meegemaakt. Ik heb bewondering voor Mensura dat ze deze gruwelijke gebeurtenissen durfde op te schrijven, lijkt mij erg moeilijk. Dit is een spannende maar een traanverwekkend boek. Vanaf het begin zit je er al helemaal in en word je meegezogen in dit gruwelijk verhaal. Wat ik ook heel mooi vond was om te lezen was hoe Mensura/ het gezin met de situatie omging. De emoties zijn op een juiste manier weergegeven waardoor het boek nog interessanter werd om te lezen. In 213 pagina's neemt Mensura je mee naar haar verschrikkelijke situatie. Een schitterend boek dat je gelezen moet hebben. Een echte aanrader voor mensen die graag waargebeurde verhalen lezen. Mensura Zvrko (1972) is geboren in Montenegro en woont 21 jaar in Nederland. Het schokkende, bizarre, mensonterende en waargebeurde verhaal dat zij vertelt in Mijn moeder moest dood, is haar vijfde boek. Samen met Arie van Driel (1954) maakt zij deel uit van de Eregalerij van Capelse Schrijvers in de Bibliotheek aan den IJssel.